در این دو سه روزه بین من و حامد قدوسی در وبلاگ وی بحثی بر سر اثر بخشی دانش مدیریت در جریان بود که بخش کوچکی از آن در پست قبلی من درج شده است.

من چند ماهی است که حامد قدوسی را از طریق نوشته هایش می شناسم. بحث با وی دو نکته را درباره ی شخصیت وی نیز بر من روشن کرد : مطالعه وسیع و صداقت علمی.

وی با آنکه رشته ی تحصیلی اش مهندسی صنایع و مدیریت بوده است معتقد است که این رشته ها در کسب و کار فاقد اثر بخشی هستند. اما من بر خلاف وی اعتقاد دارم.

وی معتقد است که ما از دو پارادایم جدا به مطلب مینگریم اما من معتقدم که ما تجربیات متفاوتی داریم. وی ۲۸ ساله است و کار اجرایی نکرده است ( حمل بر بی اطلاعی وی نکنید) ولی من ۴۲ سال دارم و بیش از ۱۶ سال در صنعت کار میکنم. وی تجربه ی مشاوره دارد، من  هم دارم ولی نه به اندازه ی وی( حداقل از نظر وسعت کار با صنایع مختلف والا از نظر زمانی فکر میکنم تجربه ی من در این زمینه بیشتر باشد  فقط ۲سال و نیم در یک شرکت مشاور بوده ام البته بقیه موارد تا این حد طولانی نبوده است)

من از دو بعدکارآیی دانش مدیریت را تجربه کرده ام: بعد ایجابی و بعد سلبی

۱) دوستان کارآفرینی دارم که با وجود داشتن کسب وکار خوب برای گسترش آن به تحصیل در این رشته روی آورده اند و تا فوق لیسانس خوانده اند و برخی حتی به دنبال دکترا هستند و از نتیجه دانش خود در کسب و کار خود راضیند و همچنین دوستان دیگری نیز که کسب و کاری دارند و همواره به دنبال مطالعه در زمینه مدیریت هستند تا نقایص کار خود را بر طرف کنند. در ضمن با مدیر عامل یکی از شرکتهای بزرگ خصوصی آشنا هستم که حتی مدیران ارشدخود را برای گذراندن دوره های مدیریت به آلمان اعزام کرده بود و علاوه برآن تمامی مدیران وی موظف بودند دوره های مختلف مدیریتی را که سازمان مدیریت صنعتی برگزار میکرد متناسب با کار خود بگذرانند ( البته با هزینه شرکت )

۲) از طرف دیگر نتایج سو ء مدیریت ( بي توجهي به دانش مديريت ) را نیز دیده ام. چون با عناوین مختلف در سازمانهای صنعتی کار کرده ام دیده ام که چگونه سو ء مدیریت انگیزه را در کارکنان از بین میبرد و چه زیانهایی را بوجود می آورد. دیده ام که چه فرصتهایی بعلت غفلت و تکبر و بی سوادی  مدیران از دست می رود. دیده ام که عدم برنامه ریزی در خرید موجب بلوکه شدن چه پولهایی در شرکتها می شود. دیده ام که اقدام به تولید یک  کالا بدون بازار سنجی تنها یک میلیارد تومان هزینه ی خرید قالب روی دست شرکتی گذارده است. در حالی که با ۱۰ میلیون تومان هزینه بازارسنجی امکان پیشگیری از این ضرر وجود داشت. 

 من در شرکتها یا با شرکتهایی کار کرده ام که وارد عصر رقابت شده اند و به نظر می رسد که حامد عزیز با این شرکتها سر و کار نداشته است.دیده ام که شرکتی ۲۰۰ میلیون تومان خرج تبلیغات میکند بدون اینکه این تبلیعات برای وی ثمری داشته باشد. دیده ام مدیرانی که بی توجهی آنها به دانش بازاریابی و تلاش برای فروش به شیوه سنتی شرکتشان را به ورطه سقوط کشانده است.

تفاوت دید من و حامد قدوسی در تجربیات متفاوت ماست.